Your ads will be inserted here by
Easy AdSense.
Please go to the plugin admin page to paste your ad code.
Een TED talk van Christopher McDougall over hardlopen.
Hij vertelt over hoe iemand op verassende wijze een marathon won. Over een indianenstam waarvan de leden – zelfs op latere leeftijd – enorme afstanden hardlopend afleggen. Hoe onze voorouders met hun uithoudingsvermogen op wild hebben gejaagd (De San doen dat overigens nog steeds). Kortom, waarom hij denkt dat hardlopen onze natuur is.
Hardlopen?….ik dacht dat het volgens de Paleo leefwijze juist niet zo goed was?niet alleen volgens Paleo trouwens.
Dat er daardoor te veel insuline wordt aangemaakt,ook slechter voor het hart en verzuring vd spieren/knieën.
Ja, dat zijn die typische paleo dogma’s die je de laatste tijd steeds meer ziet ontstaan. Waar paleo eerst eerst een heel breed uitgangspunt (evolutionaire visie) was, lijkt het steeds meer een dieet te worden met allerlei (vaak onwetenschappelijke) ideeën en restricties. Jammer.
Heel veel intensieve duurtraining is inderdaad zeker niet echt bevorderlijk voor je gezondheid. Niet vanwege insuline, maar (onder andere) vanwege de cortisol. Veel duurtraining heeft daarnaast ook een testosteronverlagend effect.
Een stuk hardlopen op een lekker relaxt tempo zal daarentegen niet zoveel schade aanrichten.
Typische hardloopblessures zijn vaak te wijten aan verkeerd schoeisel (dikke dempende zolen, verhoogde hak), waardoor wij een onnatuurlijke loopbeweging krijgen. We landen dan op onze hak, waardoor de knieën meer te verwerken krijgen.
Het idee van de verzuren ligt ook wat anders dan de meesten denken. Je kunt er hier het één en ander over lezen.
Ik ben zelf overigens geen hardloper… Lang geleden geprobeerd, maar het is niet echt mijn ding. De laatste tijd wandel ik dagelijks zo’n 3 kwartier, doe ik twee keer in de week een CrossFit training en ik probeer het fietsen weer op te pakken na mijn val.
Goeie presentatie. Ik heb zelf inmiddels aan den lijve ondervonden dat het hardlopen op blote voeten inderdaad belangrijke voordelen heeft. Ik loop niet echt op blote voeten, maar op minimaal schoeisel, dat niet die naam mag hebben: het is slechts bescherming tegen scherpe steentjes, glas en dergelijke, maar biedt verder geen enkele steun of demping.
Ik liep al langere tijd op deze schoenen (ongeveer een jaar) maar liep niet regelmatig en durfde het eigenlijk ook niet goed aan om helemaal over te stappen van geveerde sportschoenen op deze ‘blote-voeten-schoenen’, hoewel ik voelde dat ik lekkerder liep ‘zonder schoenen’.
Sinds een maand of vier loop ik nu uitsluitend nog op deze dunne schoentjes en ik merk dat ik in alle opzichten veel beter loop; minder of geen (spier)pijn, beter loopritme, meer kracht, meer stabiliteit, meer uithoudingsvermogen. (op zich logisch als je meer gaat lopen, maar ik merk dat de vooruitgang exponentieel is; los van een betere conditie kan ik het met groot gemak veel langer volhouden).
Ik ben sneller en efficienter gaan lopen en merk dat de feedback die je krijgt door het lopen op blote voeten (oneffenheden, stand van voeten/benen/heupen) onvergelijkelijk is. Ook op tussensprints merk ik heel duidelijk dat de snelheid en efficiency van lopen een niveau bereiken waarvan ik op mijn oude schoenen alleen maar had kunen dromen. (Niet dat ik ineens een marathon loop in minder dan 2 uur; ik blijf een nep-atleet, maar de vooruitgang is vele malen groter dan ik ooit gedacht had).
Lopen is een soort ‘continue-proces’ geworden, waarbij ik mezelf voortdurend corrigeer. Dat zorgt voor een totaal andere loopervaring dan op de schokdempers die ik gewend was. Die schokdempers heb ik dan ook definitief aan de wilgen gehangen…