Snatch

Oktober.

Tijd voor mijn jaarlijkse blessure-ongelukje. Waar ik vorig jaar wat onhandig terecht kwam bij een botsing met een hekje, deed ik het dit jaar met een power snatch.

Een power snatch, beste mensen, komt uit het olympisch gewichtheffen. Nevenstaand filmpje van CrossFit coach Burgener laat goed zien wat de bedoeling is.

Zo mooi ging het helaas niet bij mij. Op weg naar een nieuw PR viel het gewicht schuin naar achter en trok daarbij mijn rechterarm uit zijn kom. En daarmee schreef ik meteen de eerste serieuze blessure sinds mensenheugenis bij CrossFit Twente op mijn naam.

De wijze les die ik hierbij heb geleerd heb is simpel: Neem gewoon even een weekje rust als je merkt dat je al wat langere tijd moe en ongeconcentreerd bent. Om gewoon een beetje uit te rusten en lekker bij te slapen. En ga zeker geen PR proberen te breken als je daarbij goede concentratie nodig hebt. (Maar dat wist ik eigenlijk zelf ook wel).

Inmiddels hoef ik geen mitella meer om en word ik steeds creatiever in het bedenken van WODs voor mensen met slechts één bruikbare arm. Uitgerust ben ik inmiddels wel weer en stilzitten is ook niet echt bevorderlijk voor mijn humeur.

Overigens mooi dat je tegenwoordig de röntgenfoto’s bij het ziekenhuis kunt opvragen en op een CDtje kunt laten branden. Echte schoonheid zit tenslotte van binnen!