Eergisteren publiceerde Science een interessant artikel over granen.
Bij opgravingen in een grot in Mozambique zijn stenen werktuigen gevonden met sporen van sorghum, een wilde graansoort. Het gereedschap is gedateerd tussen 42,000 en 105,000 jaar geleden.
Dat suggereert dat granen veel langer in ons dieet zitten dan tot nog toe werd gedacht. Voorheen was het uitgangspunt dat granen ergens tussen de 10.000 en 20.000 jaar hun intrede deden. Vandaar ook de onvolledige evolutionaire aanpassing van ons spijsverteringsstelsel op deze vorm van voedsel (gluten, lectine). Sorghum bevat overigens geen glutenine en gliadine, de stoffen die problemen opleveren voor mensen met glutenintolerantie en coeliakie.
Natuurlijk bewijzen deze sporen niet dat dit graan een dergelijk substantieel deel van ons menu uitmaakte, zoals dat tegenwoordig het geval is. Dat lijkt ook niet erg logisch als je bedenkt dat er in die periode in Mozambique ruim voldoende voedsel aanwezig was, dat met veel minder inspanning veel meer voedingswaarde opleverde (oa. knollen, wild).
Maar de bevindingen van de studie zijn wel erg interessant. Ik ben benieuwd wat de echte experts hierover gaan schrijven. Wordt vervolgd…
A hungry person will eat anything if it’s easily available, especially if it doesn’t seem to have any immediate ill affects and creates fast energy (via carbohydrates).
Grains aren’t growing everywhere. Still an unlikely staple in a paleo diet.
Highly unlikely that it was a staple food, indeed.
But still interesting that it was around a lot earlier than we thought it was. Maybe it was just for making beer, haha :)