Vorige week las ik een berichtje op ScienceDaily over een aantal tot wel 3500 jaar oude mummies, die bekeken zijn met behulp van een MRI scan. De onderzoekers vonden duidelijke sporen van atherosclerose (aderverkalking) in de mummies.
Nu is dat allemaal niet zo schokkend, maar wat op zijn zachtst gezegd nogal opvallend is, is de ongefundeerde interpretatie van de data:
“While the diet of any one mummy could not be determined, eating meat in the form of cattle, ducks and geese was not uncommon during these times.“
Daarmee wordt direct de link gesuggereerd tussen het eten van vlees en de aderverkalking.
Maar laat mij eens wat over de oude Egyptenaren vertellen. Het waren echte landbouwers. De rivierdelta van de Nijl was in die dagen beplant met een enorme hoeveel granen. Deze werden opgeslagen in grote schuren en maakten een significant deel uit van het menu.
En nu kan ik heel gemakkelijk de bovenstaande quote herhalen en het woord “vlees” vervangen voor “graan”. Dat is tenslotte goed – misschien zelfs beter – te onderbouwen met referenties naar recent onderzoek. Maar dat doe ik niet. Mijn punt is wel duidelijk. Het dieet van de Egyptenaren bevatte vast lang niet zoveel suikers als het onze, maar is wel grotendeels gebaseerd op granen. En daar zou misschien ook wel eens serieus – zonder bias – naar gekeken moeten worden.
