Resistentie

Terwijl alle milieuproblematiek lijkt te zijn gereduceerd tot het broeikaseffect, zijn er toch nog wel wat andere belangrijke kwesties die onze aandacht zouden moeten hebben.

Eén van de problemen is dat de Europese overheden (en de Nederlandse) nogal trage, logge apparaten zijn. Dat heeft tot gevolg dat de limieten die aan de residu’s van bestrijdingsmiddelen in onze voeding zijn gesteld, behoorlijk kunnen achterlopen op de laatste wetenschappelijke inzichten over de effecten van deze stoffen.
Ook is er naar de interactie tussen de bestrijdingsmiddelen onderling en naar de langetermijneffecten niet veel onderzoek gedaan. Voor mij voldoende reden om vrijwel alleen maar biologische  groente en fruit te eten.

Een ander verontrustend neveneffect van deze bestrijdingsmiddelen is dat de organismen waartegen zij zijn gericht steeds resistenter beginnen te worden. En niet alleen díe organismen.
Uit verschillende onderzoeken blijkt dat fungiciden (bestrijdingsmiddelen tegen schimmels) sterke effecten hebben op de resistentie van schimmelziekten bij mensen.  Ze zijn steeds moeilijker te bestrijden met medicijnen.

Bij het gebruik van pesticiden in de landbouw en onnodig gebruik van antibiotica (o.a. in de bio-industrie) is het al niet anders. Bekend zijn natuurlijk het probleem van de malariamug die immuun is geworden voor pesticiden en de moeilijk te bestrijden MRSA bacterie.

Maar ook zelf werken wij hier aan mee. Dankzij onze panische angst voor bacteriën hebben veel mensen thuis desinfecterende zeep – zoals Dettol – op de wastafel staan.
Aan het plastic in veel kinderspeelgoed worden tegenwoordig antibacteriële stoffen toegevoegd. Dat lijkt misschien zinvol en hygiënisch, maar op de lange termijn kan dat vervelende gevolgen hebben.

Dit allemaal samen leidt tot een steeds grotere resistentie van bacteriën, schimmels en insecten. Zonder meteen de meest verschrikkelijke mogelijke doemscenario’s neer te hoeven zetten, is het wel duidelijk dat hier potentieel behoorlijke risico’s aan verbonden zijn.